Najczęstszymi czynnikami powstawania przepukliny brzusznej są: ciężka praca fizyczna, przewlekły kaszel, uporczywe zaparcia, zwiotczenie mięśni i mniejsza wytrzymałość tkanek w wieku podeszłym.

Przepuklinie brzusznej zapobiegają: utrzymywanie prawidłowej masy ciała oraz dbanie o sprawność fizyczną. Nadwaga i słaba kondycja są szczególnie groźne dla osób starszych, kobiet po porodzie oraz osób po przebytych operacjach w obrębie jamy brzusznej.

Wszystkie postaci przepukliny brzusznej objawiają się charakterystycznym uwypukleniem, najczęściej w okolicy nadbrzusza, pępka, pachwiny lub blizny pooperacyjnej. Uwypuklenie ma postać twardego guzka, którego nie da się cofnąć.

Leczenie bezoperacyjne przepukliny nie jest możliwe. Konieczna jest operacja chirurgiczna. Może się ona odbyć metodą tradycyjną; bez użycia lub z zastosowaniem materiałów (syntetycznej siateczki). Drugim rodzajem leczenia operacyjnego jest operacja laparoskopowa. Do czasu operacji zaleca się stosowanie pasów przepuklinowych z pelotą,  zapewniających duży komfort lub przy szerokiej przepuklinie pasów brzusznych otwartych.

U małych dzieci z przepuklinami pępkowymi należy okresowo przeprowadzać kontrole u chirurga, mające na celu zmniejszenie ryzyka uwięźnięcia przepukliny. Można zakładać też dziecku pas przepuklinowy pępkowy. Maluchów nie poddaje się natychmiastowemu leczeniu operacyjnemu, ponieważ schorzenie to dość często cofa się u nich samoistnie.