Regularna kontrola stomatologiczna może zapobiec leczeniu kanałowemu, bądź może zidentyfikować ząb, który kwalifikuje się do tej procedury. Ząb wymagający takiego leczenia powoduje dolegliwości bólowe. Może być to silny ból, szczególnie kiedy występuje nacisk. Innymi sygnałami są: wrażliwość na ciepło i zimno, ciemnienie zęba, opuchnięcie dziąseł wokół zainfekowanego zęba.

Leczenia kanałowego wymagają również zęby "umartwione". Martwica zęba objawia się m.in. zmianą koloru zęba na sino-szary. Często takie leczenie konieczne jest przed wykonaniem niektórych prac protetycznych.

Przebieg leczenia endodotycznego różni się nieco dla każdego zęba, jednak schemat jest podobny. Po otwarciu zęba lekarz usuwa obecną tam miazgę, jeśli jest ona żywa, pacjent jest znieczulany. Następnie lekarz opracowuje kanały korzeniowe, usuwając tkanki w stanie zapalnym i tkanki martwe. Opracowanie kanałów wykonuje się mechanicznie przy użyciu pilników endodontycznych oraz chemicznie. Po opracowaniu kanałów oraz ich osuszeniu, przy stanie zapalnym lekarz wypełnia kanały lekami. W końcowej fazie wypełnia szczelnie kanały za pomocą gutaperki.

Po zakończeniu pracy wykonuje się zdjęcie rentgenowskie, upewniając się, że ząb został prawidłowo przeleczony. Obecnie stosuje się nowoczesne urządzenia zwane endometrami, umożliwiające pomiar długości kanałów korzeniowych. To pozwala wyeliminować zdjęcia rentgenowskie, co tym samym zwiększa bezpieczeństwo pacjenta.

Warto jednak regularnie kontrolować stan zdrowia zębów. Profilaktyka jest tańsza i mniej uciążliwa niż leczenie, zwłaszcza leczenie kanałowe.